Dzięki skoncentrowaniu działań na mikroskali (terytorium CIL Kopernika to wycinek Osiedla Kopernika) można poznać problemy, potrzeby i zasoby społeczności bardziej dokładnie niż ze statystycznych raportów. Liderzy wszystkich organizacji wchodzących w skład ogólnopoznańskiej sieci spędzili 40 godzin szkoląc się w metodologii Organizowania Społeczności Lokalnych, która faworyzuje “miękkie” sposoby zdobywania wiedzy o otoczeniu. Są to między innymi wywiady, rozmowy sterowane, a także inne, mniej oczywiste narzędzia badawcze. Proces diagnozowania społeczności lokalnych w danym CIL-u jest nieprzerwany i toczy się latami. Dokument który powstaje na końcu każdego roku (raport z diagnozy) może mieć różne formy i służyć różnym celom. Niektóre CIL-e decydują się na dokument formalnie podsumowujący wiedzę o “ich” terenie, aby przekazać najważniejsze informacje czytającym diagnozę działaczom innych NGO lub urzędnikom. CIL Kopernik formułuje swoje “raporty” mając za cel pokazanie mieszkańcom jak wygląda życie z perspektywy ich sąsiadów. 

Czytając diagnozę warto pamiętać, że stwierdzenia tam występujące to pokłosie zbioru opinii (nie tylko faktów) wypowiadanych przez wszystkie osoby które w danym roku uczestniczyły w procesie badawczym (a więc wszystkich mieszkańców z którymi badacz miał styczność). Nie jest to więc obraz obiektywny.